Ustalenie alimentów to często złożony proces, który wymaga uwzględnienia wielu czynników dotyczących zarówno osoby uprawnionej, jak i zobowiązanej do ich płacenia. Jednak życie jest dynamiczne i okoliczności mogą ulec zmianie, co rodzi pytanie o możliwość modyfikacji wysokości świadczeń alimentacyjnych. Zrozumienie, kiedy można obniżyć alimenty, jest kluczowe dla osób, które znalazły się w nowej sytuacji życiowej, a ponoszone koszty stały się dla nich zbyt dużym obciążeniem. Prawo przewiduje takie sytuacje, ale wymaga spełnienia określonych przesłanek, które są skrupulatnie analizowane przez sąd. Nie jest to proces automatyczny, lecz wymaga formalnego postępowania sądowego, w którym należy udowodnić zaistnienie zmian uzasadniających obniżenie świadczenia.
Podstawą do wniesienia pozwu o obniżenie alimentów jest znacząca zmiana stosunków, która nastąpiła od czasu wydania ostatniego orzeczenia w sprawie alimentów lub zawarcia ugody. Zmiana ta musi być trwałą i istotną modyfikacją sytuacji finansowej lub życiowej jednej ze stron. Sąd, rozpatrując taką sprawę, bierze pod uwagę całokształt okoliczności, analizując zarówno możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego, jak i uzasadnione potrzeby uprawnionego. Kluczowe jest wykazanie, że dotychczasowa wysokość alimentów stała się nadmiernym obciążeniem dla rodzica lub innej osoby zobowiązanej do ich płacenia, a jednocześnie potrzeby uprawnionego do alimentów uległy zmniejszeniu lub nie wzrosły w sposób usprawiedliwiający utrzymanie dotychczasowego poziomu świadczeń.
Warto podkreślić, że sam fakt, iż osoba zobowiązana do płacenia alimentów doświadcza trudności finansowych, nie jest wystarczającą przesłanką do ich obniżenia. Konieczne jest wykazanie, że te trudności wynikają z przyczyn niezawinionych, a osoba zobowiązana podjęła wszelkie możliwe kroki w celu utrzymania swojej sytuacji finansowej na dotychczasowym poziomie. Z drugiej strony, zmniejszenie się potrzeb dziecka lub innej osoby uprawnionej do alimentów, na przykład w związku z rozpoczęciem przez nie pracy zarobkowej, osiągnięciem samodzielności finansowej lub ustaniem okoliczności, które generowały dodatkowe koszty, również może stanowić podstawę do żądania obniżenia świadczeń.
Kiedy sąd rozpatrzy wniosek o obniżenie alimentów
Decyzja o obniżeniu alimentów zawsze leży w gestii sądu, który ocenia przedstawione dowody i argumenty obu stron. Proces ten rozpoczyna się od złożenia pozwu o obniżenie alimentów przez osobę zobowiązaną do ich płacenia. W pozwie należy szczegółowo opisać przyczyny, dla których dotychczasowa wysokość świadczeń alimentacyjnych stała się nieadekwatna do aktualnej sytuacji finansowej i życiowej. Niezbędne jest przedstawienie obiektywnych dowodów potwierdzających te twierdzenia. Mogą to być dokumenty dotyczące utraty pracy, znaczącego obniżenia dochodów, pogorszenia stanu zdrowia uniemożliwiającego wykonywanie dotychczasowej pracy, a także inne okoliczności, które mają wpływ na możliwości zarobkowe i finansowe osoby zobowiązanej.
Sąd analizuje również sytuację osoby uprawnionej do alimentów. Kluczowe jest ustalenie, czy jej potrzeby nie uległy zmianie lub czy nie zmniejszyły się. Na przykład, jeśli dziecko, na które płacone są alimenty, osiągnęło wiek pozwalający na podjęcie pracy zarobkowej i faktycznie taką pracę podejmuje, lub jeśli jego potrzeby związane z edukacją czy leczeniem uległy zmniejszeniu, może to stanowić podstawę do obniżenia alimentów. Sąd bada również, czy osoba uprawniona nie posiada własnych środków finansowych lub czy nie ma możliwości ich uzyskania w sposób niebędący nadmiernym obciążeniem dla niej.
Warto pamiętać, że sąd zawsze działa w najlepszym interesie dziecka lub osoby uprawnionej do alimentów. Dlatego też obniżenie alimentów nie może nastąpić kosztem zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i rozwojowych tej osoby. Sąd musi mieć pewność, że nawet po obniżeniu świadczeń, osoba uprawniona nadal będzie mogła liczyć na odpowiednie środki finansowe umożliwiające jej prawidłowy rozwój i utrzymanie na odpowiednim poziomie.
Główne przyczyny uzasadniające obniżenie alimentów
Istnieje szereg konkretnych sytuacji, które mogą stanowić podstawę do ubiegania się o obniżenie alimentów. Jedną z najczęstszych przyczyn jest znaczące pogorszenie się sytuacji materialnej osoby zobowiązanej do płacenia alimentów. Może to być spowodowane utratą pracy, przejściem na emeryturę lub rentę, znacznym obniżeniem dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, a także poważnymi problemami zdrowotnymi, które uniemożliwiają lub utrudniają pracę zarobkową. W takich przypadkach kluczowe jest udowodnienie, że owe pogorszenie sytuacji jest niezawinione i trwałe.
Kolejnym istotnym czynnikiem jest zmiana potrzeb osoby uprawnionej do alimentów. Jeśli dziecko, na które płacone są alimenty, osiągnęło pełnoletność i ma możliwość samodzielnego utrzymania się, lub jeśli jego potrzeby znacząco się zmniejszyły, na przykład w związku z zakończeniem nauki i podjęciem pracy zarobkowej, może to stanowić podstawę do obniżenia alimentów. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko posiada własne dochody z pracy, stypendiów lub innych źródeł, które pozwalają na zaspokojenie jego potrzeb w znacznym stopniu.
Warto również rozważyć sytuację, gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów ma na utrzymaniu inne dzieci lub osoby, których potrzeby również muszą być zaspokojone. W przypadku pojawienia się w nowym związku kolejnych dzieci, obowiązek alimentacyjny wobec nich również musi być uwzględniony przez sąd. W takiej sytuacji sąd może zdecydować o obniżeniu alimentów na rzecz poprzedniego dziecka, aby zapewnić równomierne zaspokojenie potrzeb wszystkim dzieciom.
- Utrata pracy lub znaczące obniżenie dochodów przez osobę zobowiązaną do płacenia alimentów.
- Pogorszenie stanu zdrowia osoby zobowiązanej, uniemożliwiające lub utrudniające pracę zarobkową.
- Zmniejszenie się usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej do alimentów (np. poprzez podjęcie pracy zarobkowej przez dziecko).
- Osiągnięcie przez dziecko samodzielności finansowej lub posiadanie przez nie własnych dochodów.
- Pojawienie się nowych obowiązków alimentacyjnych wobec innych osób (np. narodziny kolejnych dzieci).
- Zmiana sytuacji życiowej osoby uprawnionej, która zmniejsza jej zapotrzebowanie na środki finansowe.
Ważne jest, aby wszelkie zmiany dotyczące sytuacji finansowej lub życiowej były udokumentowane i przedstawione sądowi w sposób rzetelny i kompleksowy. Brak odpowiednich dowodów może skutkować oddaleniem wniosku o obniżenie alimentów.
Zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb dziecka jako podstawa do obniżenia alimentów
Kluczowym elementem przy rozpatrywaniu wniosku o obniżenie alimentów jest analiza zmiany usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej, najczęściej dziecka. Zazwyczaj alimenty są ustalane na podstawie potrzeb małoletniego dziecka, które obejmują koszty związane z wyżywieniem, ubraniem, edukacją, leczeniem, ale także zaspokojeniem jego potrzeb mieszkaniowych, kulturalnych i rekreacyjnych. Gdy te potrzeby ulegają zmniejszeniu, może to stanowić podstawę do żądania obniżenia świadczeń alimentacyjnych.
Jedną z najczęstszych sytuacji, w której potrzeby dziecka maleją, jest osiągnięcie przez nie pełnoletności. Wiek 18 lat nie oznacza jednak automatycznego ustania obowiązku alimentacyjnego. Obowiązek ten trwa nadal, jeśli dziecko kontynuuje naukę w szkole lub uczelni, która nie jest wyższa niż rozpoczęta przez nie nauka. W takim przypadku, aby uzasadnić obniżenie alimentów, należy wykazać, że dziecko, mimo kontynuowania nauki, zaczyna być zdolne do samodzielnego utrzymania się, na przykład poprzez podjęcie pracy w niepełnym wymiarze godzin lub otrzymywanie stypendiów. Sąd będzie oceniał, czy te dochody są wystarczające do zaspokojenia przynajmniej części jego potrzeb.
Innym przykładem zmniejszenia się usprawiedliwionych potrzeb może być sytuacja, gdy dziecko posiada już pewne zasoby finansowe, które pozwalają na pokrycie części jego wydatków. Mogą to być oszczędności, dochody z pracy sezonowej, a nawet otrzymane darowizny. Sąd analizuje te okoliczności indywidualnie, biorąc pod uwagę, czy dziecko w sposób racjonalny zarządza swoimi finansami i czy faktycznie jego potrzeby są w mniejszym stopniu pokrywane przez rodzica płacącego alimenty.
Warto również zwrócić uwagę na sytuacje, gdy dziecko znajduje się pod stałą opieką drugiego rodzica, który ponosi większość kosztów związanych z jego wychowaniem i utrzymaniem. Jeśli drugi rodzic ma wystarczające możliwości finansowe i angażuje się w życie dziecka, może to wpłynąć na ocenę potrzeb dziecka i tym samym na wysokość alimentów. Sąd stara się zapewnić sprawiedliwy podział kosztów utrzymania dziecka między obojga rodziców, proporcjonalnie do ich możliwości zarobkowych i majątkowych.
Jakie zmiany w sytuacji osoby zobowiązanej uzasadniają obniżenie alimentów
Najczęściej spotykaną i jednocześnie najsilniejszą przesłanką do obniżenia alimentów są znaczące zmiany w sytuacji finansowej osoby zobowiązanej do ich płacenia. Musi to być zmiana o charakterze trwałym, a nie chwilowym problemem finansowym. Najbardziej oczywistym przykładem jest utrata pracy. Jeśli osoba zobowiązana do alimentów straciła zatrudnienie z przyczyn od niej niezależnych, na przykład w wyniku restrukturyzacji firmy lub upadłości pracodawcy, i aktywnie poszukuje nowego zajęcia, sąd może wziąć pod uwagę jej obniżone dochody. Kluczowe jest udowodnienie, że osoba ta podjęła wszelkie możliwe kroki w celu znalezienia nowego źródła utrzymania.
Kolejnym istotnym czynnikiem jest pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli osoba zobowiązana do alimentów zachorowała poważnie, co skutkuje niezdolnością do pracy zarobkowej lub znacznym ograniczeniem możliwości zarobkowania, stanowi to ważną okoliczność. Wymagane jest przedstawienie dokumentacji medycznej potwierdzającej schorzenie i jego wpływ na zdolność do pracy. Sąd oceni, czy stan zdrowia jest na tyle poważny, że usprawiedliwia obniżenie alimentów, biorąc pod uwagę również dostępne metody leczenia i rehabilitacji.
Zmiana sytuacji życiowej, która prowadzi do zwiększenia obowiązków finansowych, może również być podstawą do obniżenia alimentów. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, gdy osoba zobowiązana założyła nową rodzinę i ma na utrzymaniu kolejne dzieci. Obowiązek alimentacyjny rozkłada się na wszystkie dzieci, a sąd musi uwzględnić potrzeby wszystkich uprawnionych. W przypadku narodzin kolejnych dzieci, osoba zobowiązana może argumentować, że jej możliwości finansowe zostały podzielone na większą liczbę osób, co uzasadnia obniżenie świadczeń na rzecz poprzedniego dziecka.
Warto również wspomnieć o sytuacji, gdy osoba zobowiązana do alimentów musi ponosić inne, znaczące i udokumentowane wydatki, które obciążają jej budżet. Mogą to być na przykład koszty związane z leczeniem własnym, spłatą wysoko oprocentowanych kredytów wynikających z trudnej sytuacji losowej, czy też inne, nagłe i nieprzewidziane wydatki, które uniemożliwiają dalsze płacenie alimentów w dotychczasowej wysokości. Ważne jest, aby te wydatki były uzasadnione i niezbędne.
Kiedy można obniżyć alimenty w przypadku nowych obowiązków rodzinnych
Pojawienie się nowych obowiązków rodzinnych u osoby zobowiązanej do płacenia alimentów jest jednym z najczęściej podnoszonych argumentów w sprawach o obniżenie świadczeń. Prawo rodzinne zakłada, że obowiązek alimentacyjny jest rozłożony na wszystkich członków rodziny, a potrzeby wszystkich dzieci powinny być w miarę możliwości zaspokojone. Jeśli osoba zobowiązana założyła nową rodzinę i ma na utrzymaniu kolejne dzieci, jej możliwości finansowe ulegają naturalnemu podziałowi.
Najbardziej typową sytuacją jest narodziny kolejnych dzieci. Rodzic zobowiązany do alimentów na rzecz dzieci z poprzedniego związku, który w nowym związku ma kolejne potomstwo, musi zapewnić utrzymanie wszystkim swoim dzieciom. W takiej sytuacji, aby móc ubiegać się o obniżenie alimentów, należy wykazać, że nowe dzieci również generują znaczące koszty utrzymania i że ich potrzeby są usprawiedliwione. Sąd, analizując sprawę, będzie brał pod uwagę nie tylko liczbę dzieci, ale także ich wiek, stan zdrowia i potrzeby edukacyjne.
Ważne jest, aby osoba zobowiązana potrafiła udowodnić, że jej sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w związku z nowymi obowiązkami. Nie wystarczy samo stwierdzenie, że pojawiły się kolejne dzieci. Należy przedstawić dowody na ponoszone koszty, takie jak rachunki za pieluchy, ubranka, żywność, a także koszty związane z opieką zdrowotną i edukacją. Im bardziej szczegółowo uda się udokumentować te wydatki, tym większe szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku.
Sąd zawsze dąży do sprawiedliwego rozłożenia ciężaru utrzymania dzieci między obojga rodziców. W przypadku pojawienia się nowych obowiązków, sąd może zdecydować o obniżeniu alimentów na rzecz poprzedniego dziecka, aby zapewnić równomierne zaspokojenie potrzeb wszystkich dzieci. Jednakże, obniżenie alimentów nie może nastąpić kosztem zaspokojenia podstawowych potrzeb dziecka, na rzecz którego były pierwotnie ustalone. Priorytetem zawsze jest dobro dziecka.
Jakie dowody są niezbędne do skutecznego wnioskowania o obniżenie alimentów
Aby skutecznie ubiegać się o obniżenie alimentów, należy przedstawić sądowi przekonujące dowody potwierdzające zaistnienie zmian uzasadniających taką decyzję. Bez odpowiednich dokumentów, nawet najbardziej zasadne argumenty mogą okazać się niewystarczające. Kluczowe jest przygotowanie kompletnej dokumentacji, która pozwoli sądowi na obiektywną ocenę sytuacji.
W przypadku pogorszenia się sytuacji materialnej osoby zobowiązanej, niezbędne są dokumenty potwierdzające utratę pracy lub znaczące obniżenie dochodów. Mogą to być: świadectwo pracy potwierdzające rozwiązanie stosunku pracy, zaświadczenie od pracodawcy o wysokości wynagrodzenia, decyzja o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych, dokumenty dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej (np. PITy, deklaracje podatkowe, zaświadczenia o dochodach), a także dokumenty potwierdzające przyznanie renty lub emerytury. Jeśli powodem są problemy zdrowotne, konieczne jest przedstawienie dokumentacji medycznej, takiej jak: zaświadczenia lekarskie, historie choroby, wyniki badań, orzeczenia o niezdolności do pracy.
W przypadku zmiany potrzeb osoby uprawnionej, dowody mogą obejmować: zaświadczenia o dochodach dziecka (jeśli pracuje), dokumenty potwierdzające otrzymywanie stypendiów lub innych świadczeń, a także dokumenty dotyczące kosztów związanych z edukacją czy leczeniem, które uległy zmniejszeniu. Jeśli dziecko ma własne oszczędności, warto przedstawić dokumentację potwierdzającą ich wysokość i pochodzenie.
W sytuacjach, gdy osoba zobowiązana do alimentów ma na utrzymaniu inne dzieci, należy przedstawić akty urodzenia tych dzieci, a także dowody na ponoszone koszty związane z ich utrzymaniem (np. faktury za artykuły dziecięce, rachunki za przedszkole, szkołę, zajęcia dodatkowe). Jeśli w nowym związku występują inne zobowiązania finansowe, np. kredyty, należy przedstawić umowy kredytowe i dowody na ich regularną spłatę.
Ważne jest również, aby osoba ubiegająca się o obniżenie alimentów wykazała, że aktywnie stara się poprawić swoją sytuację finansową, na przykład poprzez aktywne poszukiwanie pracy, podnoszenie kwalifikacji, czy też próby ograniczenia własnych wydatków. Sąd bierze pod uwagę całokształt sytuacji i podejście osoby zobowiązanej do realizacji swoich obowiązków.
Procedura sądowa dotycząca obniżenia ustalonych już alimentów
Obniżenie alimentów nie następuje automatycznie. Osoba zobowiązana do ich płacenia musi podjąć formalne kroki prawne. Proces ten rozpoczyna się od złożenia pozwu o obniżenie alimentów do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów lub osoby zobowiązanej. Pozew musi być odpowiednio przygotowany i zawierać szczegółowe uzasadnienie żądania, poparte dowodami.
Po złożeniu pozwu sąd wyznacza termin rozprawy. Na rozprawie obie strony mają możliwość przedstawienia swoich argumentów, złożenia wniosków dowodowych i zadawania pytań drugiej stronie. Sąd przesłuchuje strony, świadków (jeśli zostali powołani) i analizuje przedstawione dokumenty. Kluczowe jest, aby osoba występująca z wnioskiem o obniżenie alimentów potrafiła przekonująco przedstawić swoje racje i udowodnić, że nastąpiła znacząca zmiana stosunków uzasadniająca obniżenie świadczeń.
Sąd, rozpatrując sprawę, bierze pod uwagę przede wszystkim zasadę słuszności oraz dobro dziecka lub osoby uprawnionej. Ocenia, czy dotychczasowa wysokość alimentów jest adekwatna do aktualnych możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej oraz czy potrzeby osoby uprawnionej nie uległy zmniejszeniu. Sąd może również zasugerować mediację lub ugodę między stronami, jeśli uzna, że takie rozwiązanie będzie satysfakcjonujące dla obu stron.
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd wydaje wyrok, w którym może uwzględnić wniosek o obniżenie alimentów, oddalić go lub ustalić nową wysokość świadczeń. Wyrok sądu pierwszej instancji może być zaskarżony do sądu drugiej instancji, jeśli któraś ze stron nie zgadza się z jego treścią. Cały proces sądowy, od złożenia pozwu do wydania prawomocnego wyroku, może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat, w zależności od stopnia skomplikowania sprawy i zaangażowania stron.
Kiedy można obniżyć alimenty dla dorosłego dziecka po ukończeniu nauki
Obowiązek alimentacyjny wobec dziecka zazwyczaj trwa do momentu osiągnięcia przez nie pełnoletności. Jednakże, sytuacja komplikuje się, gdy dorosłe dziecko kontynuuje naukę. W takiej sytuacji, obowiązek alimentacyjny utrzymuje się tak długo, jak długo dziecko znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej mu samodzielne utrzymanie się. Kiedy jednak dorosłe dziecko kończy naukę, na przykład studia wyższe, i jest już zdolne do podjęcia pracy zarobkowej, pojawia się pytanie o możliwość obniżenia alimentów.
Po zakończeniu nauki, dziecko zazwyczaj powinno zacząć samodzielnie się utrzymywać. Jeśli dorosłe dziecko, mimo ukończenia edukacji, nie podejmuje aktywnych działań w celu znalezienia pracy zarobkowej i nadal oczekuje środków finansowych od rodzica, można rozważać obniżenie alimentów. Kluczowe jest udowodnienie, że dziecko ma realną możliwość podjęcia pracy i uzyskania dochodów, które pozwolą mu na samodzielne życie. Sąd będzie brał pod uwagę wiek dziecka, jego kwalifikacje zawodowe oraz sytuację na rynku pracy.
Warto podkreślić, że nie w każdej sytuacji ukończenie nauki oznacza natychmiastowe ustanie obowiązku alimentacyjnego. Jeśli dorosłe dziecko ma poważne problemy zdrowotne, które uniemożliwiają mu podjęcie pracy, lub jeśli znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, która uniemożliwia mu samodzielność, obowiązek alimentacyjny może nadal istnieć. W takich przypadkach, aby uzasadnić obniżenie alimentów, należy przedstawić dowody potwierdzające te szczególne okoliczności.
Jeśli dorosłe dziecko, po ukończeniu nauki, podejmuje pracę zarobkową, ale jej dochody są niewystarczające do pokrycia wszystkich jego usprawiedliwionych potrzeb, sąd może zdecydować o obniżeniu alimentów, a nie o ich całkowitym ustaniu. W takiej sytuacji sąd będzie analizował, jakie są rzeczywiste potrzeby dziecka i w jakim stopniu może je ono pokryć z własnych dochodów, a w jakim stopniu potrzebuje wsparcia ze strony rodzica. Celem jest zapewnienie dorosłemu dziecku możliwości rozwoju i samodzielności, przy jednoczesnym uwzględnieniu możliwości finansowych rodzica.
Kiedy można obniżyć alimenty w przypadku zmiany wartości walut lub inflacji
Kwestia obniżenia alimentów ze względu na zmiany wartości walut czy inflację jest zagadnieniem złożonym i nie zawsze prowadzi do automatycznego obniżenia świadczeń. Zgodnie z prawem, alimenty mają na celu zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Inflacja, która powoduje wzrost cen dóbr i usług, zazwyczaj prowadzi do wzrostu kosztów utrzymania, a co za tym idzie, do wzrostu usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej.
W praktyce, jeśli osoba zobowiązana do płacenia alimentów argumentuje, że inflacja powoduje spadek realnej wartości jej dochodów i tym samym utrudnia jej wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego, sąd może rozpatrzyć ten argument. Jednakże, kluczowe jest udowodnienie, że inflacja znacząco wpłynęła na możliwości finansowe osoby zobowiązanej. Należy wykazać, że jej dochody nie nadążają za wzrostem kosztów życia, a jednocześnie podjęła ona wszelkie możliwe kroki w celu zminimalizowania negatywnych skutków inflacji.
Z drugiej strony, jeśli inflacja prowadzi do wzrostu kosztów utrzymania dziecka lub innej osoby uprawnionej, może to stanowić podstawę do żądania podwyższenia alimentów, a nie ich obniżenia. Sąd będzie analizował, czy wzrost cen nie wpłynął negatywnie na możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb osoby uprawnionej. W przypadku, gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów argumentuje, że chce obniżyć alimenty z powodu inflacji, musi być przygotowana na udowodnienie, że ta inflacja w sposób znaczący i negatywny wpłynęła na jej własną sytuację finansową, a nie na sytuację osoby uprawnionej.
Zmiana wartości walut, na przykład w przypadku, gdy jedno z rodziców mieszka za granicą i otrzymuje dochody w innej walucie, może być bardziej złożonym czynnikiem. Sąd będzie brał pod uwagę kurs wymiany walut w momencie ustalania alimentów oraz w momencie rozpatrywania wniosku o ich zmianę. Kluczowe jest również ustalenie, w jakiej walucie są ustalane alimenty i w jakiej walucie są ponoszone koszty utrzymania osoby uprawnionej. Jeśli nastąpiła znacząca i niekorzystna dla osoby zobowiązanej zmiana kursu walut, może to stanowić podstawę do wnioskowania o zmianę wysokości alimentów.
